غروب بیست و چهارم دسامبر ۱۹۱۴ در جبهه ایپرس در بلژیک به نسبت روزها و شب های گذشته که سربازان آلمانی و بریتانیایی به طور بی امان بارانی از گلوله و خمپاره رو روی سر هم می ریختن ارامش بیشتری داشت. هوا که رو به تاریکی رفت سربازهای آلمانی شروع کردن به خواندن یکی از ترانه های سنتی کریسمس به نام شب آرام. صدای سربازان المانی که بالا رفت سربازان بریتانیایی هم شروع کردن به نجوا و بعد از مدتی اونها هم دسته جمعی هم نوا با سربازان دشمن ولی به زبان خودشون شب آرام رو می خوندن.

بعد از مدتی هم نوایی تعدادی از سربازان آلمانی با ترس از سنگرها خارج شدن و به سمت سنگرهای سربازان انگلیسی حرکت کردن. تعدادی از سربازهای انگلیسی هم به طرف آلمانی ها رفتن و وقتی به هم رسیدن هر چی رو دم دست داشتن به هم هدیه دادن و سیگاری دود کردن و گفتن و خندیدن. فرماندهان محلی که این صحنه رو دیدن تصمیم گرفتن فردای اون شب رو به مناسبت کریسمس آتش بس اعلام کنن.

سربازها اون شب از آرامش به وجود اومده استفاده کردن و جنازه های هم قطاران رو جمع کردن و به خاک سپردن. روز کریسمس هم سربازان انگلیسی و آلمانی با هم فوتبال بازی کردن و آلمانی ها سه بر دو برنده شدن.

تیراندازی های پراکنده در اون جبهه دوباره از ۲۶ دسامبر شروع شد ولی خیلی از سربازهایی که در اون شب آرام تونسته بودن با سربازان دشمن خوش و بش کنن تا مدت ها به سمت سربازان مقابل تیراندازی نکردن.

جالب این که دولت های درگیر جنگ جهانی اول تا مدت ها داستان اون شب و مسابقه فوتبال روز کریسمس رو انکار می کردن تا یک وقت خدای ناکرده عزم سربازانشون در کشتن طرف مقابل سست نشه.