و در این جنگل خاموش... دریدن رسم است . کرکسی مرغ غزلخوان شده است بچه آهوی ظریفی بارکش شیرکی پاسبان حرم خانه خر ... و سگی بی احساس می جود لاشه معصومیت دخترکی که برای دل خود کف زده است. آه آری... و در این جنگل خاموش... هیچکس آدم نیست ... یاحق
|
نوشته شده توسط Admin در تاريخ شنبه 1388/03/23 |