این رسوم که به طور معمول تعصبات زیادی در پشت آنها قرار دارد بازگشت به گذشته و تاریخ یک قوم یا منطقه ای دارد. و افراد با سماجت و تلاش فراوان سعی در حفظ آنها به هر نحو ممکن دارند.

اگر نگاهی دقیق و منطقی به این رسوم داشته باشیم خواهیم دید که این رسوم بسته به حال و هوا و طرز تفکر مردمان آن زمان ابداع شده و هیچ تناسبی با زمانه فعلی ندارد و تنها اضطرار و اجبار برای حفظ رسوم باعث اجرا شدن آن میشود.

بد نیست به بعضی از رسوم این مرز و بوم نظری بیفکنیم و قضاوت را به عهده خودتان بگذاریم:

اولین مورد را با رسمی از شهر خودم آغاز میکنم که رسمی با نام آستانه بوسان که صبح روز عروسی بجا آورده میشود. بدین نحو که صبح روز عروسی جناب داماد به همراه ساقدوش های محترم و بزرگترهای فامیل جهت صرف صبحانه به منزل عروس خانم تشریف فرما میشوند و صبحانه مفصلی نوش جان میکنند. برای این مراسم رسومی وجود دارد منجمله خوردن چای دو رنگ توسط داماد که از شکر اشباع است و برای هم نزدن و یا چگونه به هم زدنش تفاسیر گوناگون وجود دارد به طوری که هنگام چای خوردن همه چشمها به سمت وی دوخته میشود.

رسم دیگر این مراسم دزدیدن کفشهای داماد توسط اقوام عروس برای پول گرفتن از داماد و حفظ آنها توسط ساقدوشهاست. به طوری که گاهی اوقات از ترس دزدیده شدن ، کفش ها بر سفره در کنار داماد مشاهده میشود.

رسومی مانند جهازچینان و جهاز بینان توسط زنان فامیل ( که عمدتاً احساس فضولی بالایی دارند)  از رسوم دیگر جاری در اینجاست که توسط خانواده های معتقد صورت میگیرد و نتایج خانمان براندازی در پی دارد. چرا که این رسوم منجر به چشم و هم چشمی به طریق وحشتناک گشته و بسیاری خانواده ها از بابت حفظ آبرو در این دو مراسم زیر بارخرجهای سنگین می روند. شاهد مثال این قضیه هم یکی از همکارانم است که بابت تهیه جهیزیه آبرومند برای دخترش و ارائه در دو مراسم فوق الذکر مجبور به بازخرید شدن گردید.

از رسوم دیگر که از آنها شنیدم که احتمال خطا در شنیده ها وجود داره مواردی است که ذکر خواهم کرد:

در دزفول که به نوعی مهد اینگونه رسوم است در سال اول و در اعیاد مختلف خانواده داماد برای عروس و در سال دوم بالعکس این رسم انجام میشود.

در مناطق غرب و جنوب غرب تیراندازی در هنگام بردن عروس همچنان پابرجاست. به طوری که اطلاعیه نیروی انتظامی در خصوص عدم تیراندازی و حضور پلیس در مراسمات اندیشمک رو به چشم دیدم

رسم دیگر رسمی است به اسم بله بوران که در آن مراسم بر سر قیمت دختر مد نظر چانه زنی میکنند و گاهی چنان بحث بالا میگیرد که گوئی جلسه ای در خصوص خرید و فروش کالایی.

رسم دیگر گردانیدن عروس و داماد در سطح شهر در ساعات پایانی شهر همراه با سرو صدای زیاد است که از این کار با نام رسوم شب عروسی نام برده میشود.

رسوم دیگری که به شکر خدا در حال منسوخ شدن است رسوم چندش آوری مانند فالگوش ایستادن پشت در اتاق عروس و داماد بیچاره توسط یکی از اقوام عروس یا داماد و انتظار دیدن دستمال خونی و رقصیدن با دستمال فوق. و صدها رسم این چنینی که برخی از انها در حال منسوخ شدن کامل است.

حرفهایی بسیاری در این خصوص داشتم که ترجیح میدم سکوت پیشه کنم و از زبان شما دیگر رسوم رایج در گوشه و کنار این مرز و بوم رو بشنوم. رسوم شهرهای آذربایجان، رسوم شهرهای شمال، رسوم جنوبی ها و کردها و ... قطعا بسیار جالب و شنیدنی خواهد بود.

از هر دوستی دست کم انتظار بیان یک رسم جالب و شنیدنی رو دارم

پی نوشت :

1-     دوستان علاقمند به سیاوش قمیشی میتونند اینجا تمامی اشعار سیاوش رو مشاهده کنند

2-   پیرو پست مصطفی ودر جهت تنویر افکار عمومی از تمام کسانی که سمت آبجی بودن بنده (با هماهنگی قبلی) را دارا میباشند خواهشمندم در این مکان اعلام حضور نموده و بر شایعات رایج پایان دهند.

3-   سرکار خانم سیرترشی متاهل لطفا به هر طریق ممکن به انتظار بازگشت بانو هستی خاتمه دهید و سریعتر او را به خطه بلاگفا بازگردانید. الطاف خفیه و ظهریه سرکار مزید امتنان میباشد.

یاحق